Kontsumitzen duguna gara.

Zentsu apur batez pentsatu…
Zure eguneroko erosketak, kontsumoak, zure ideologia baieztatzen du
edo aldiz, zure ideologiarekin kontraesanean dago?

Batzutan, sarritan, ia egunero… mundua konpondu naian ahoa betetzen zaigu. Eta ostean zer? Saiatzen al gara esandakoa aldatzen? Zein puntutararte ez gara gu sistema honen erantzule? Ohartzen al gara erosten ditugun produktu eta marka batzuk erabiltzean, ideologia zehatzak ahalbideratzen ditugula? Gaur egungo kontsumo-gizarte honetan, kontsumo arduratsua, oinarrizko iraultza da.
Ezer aldatzea ezinezkoa delaren ideiaren atzean, aldatzen ez den gizartea dago.
Zentsu apur batez ekin…

Honen arian web hau aurkitu dut…

Mecambio.net -en hornitzaile alternatiboak eskeini nahi dituzte. Energia alternatiboa, bankuak, arropa, elikagaiak… kontsumoan kontutan hartzeko aholkuak…

mecambio

El futuro de la comida. Dokumentala.


 

…”El futuro de la comida es un documental estadounidense de 2004 que hace una investigación en profundidad sobre productos alimenticios patentados y sin etiquetar alterados genéticamente que han ido entrando silenciosamente en las tiendas de comestibles estadounidenses desde la década pasada.”…

Desazkundea…

Hazkundea (produkzioarena) progresuaren sinonimo bezala aurkezten ari digute behin eta berriz. Baina posiblea al da etengabeko hazkundea? Herrialde guztiena? Errekurtso finituak dituen planeta batean hazkunde infinituak planteatzea koherentea al da? Logikak esaten digu jasangarritasuna eta egun munduan erabiltzen dugun sistema kontsumista,  ez datozela bat.  (*ta ez gaitezen engainatu ere,  gure sistema zuzentzen duten estiloko kapitalista zintzo batek, honen inguruan zera esan beharko lukeelako …”herrialde guztien garapena? bai zera! “… barre algara batekin bukatuz…)

Kontzeptua aztarna ekologikoan dauka oinarria. Herrialde bakoitzak bere aztarna ekologikoa aztertuz eta onartuz, ondoren produkzioa eraldatu, adaptatzea. Herrialde batzuk hazkundearen bidea jarraitu dezakete eta beste batzuk, iparraldeko herrialde gehienak, desazkundearen bidea hartu beharko genuke.

Hortaz, hasiko gara desazkunde progresibo bat planteatzen edo bapateko desazkunde bortitza pairatu nahi petroleoa, mineral asko, edota ur kantitateak eskasak zaizkigunean?
Pertsonalki beldurra ematen dit. Ezin dugu ahaztu egun bizi dugun lapurreta-krisi honetan “sistemak”, dena ukatzearen jarrera agertu zuela txiringitoa lehertu zenerarte. Berdina egingo dute honetan ere? Jendearekin gai honetaz hitzegin dudanean ikusi dut konfidantza daukala gizakian. Askok errekurtsoak “bukatzen” direnerako beste produkzio sistema bat aurkituko dugularen uste osoa daukate.  Bai agian bai, baina zenbat krisialdi latz pasatu ostean?

Carlos Taiboren “Decrecimiento” liburua gomendatzen dizuet (mehea da).
Liburuaren laburpen gisa 45 minutuko bideo hau ikusi dezakezue ere, hizlaria Carlos Taibo bera da. (beti bazala liburua hobeto dago, ideiak gehiago sakontzen dituelako…)

TRUÑON WITH LOVE…

to-rome-with-love04

Eneeee… zer gertatzen ari da miresten “ditudan-nituen” zuzendariekin?

(ez dago spoilerrik)
Woody
… “To Rome with love” ikusi nuen pasadan astean ta asko aspertu nintzen… eta asko esaten dudanean asko da. Bere aurrekoa “Vicky Cristina Barcelona”… pufff eskerrak Penelope zegoela eta interpretazio maila igo zuela. “Scoop”ekin ere aspertu nintzen… Pentsioa ona izango duzu iada ez Woody?
Almodovar maitia zergaitik ez ditut iada zure pertsonaiak sinisten? “La piel que habito” adibiderik onena iruditzen zait zentzu horretan, ez nuen ezta Banderas sinistu. Pedro… Pedroooo… “Los abrazos rotos” ez zitzaidan batere gustatu ere ez… Estilismoagatik izango da? Elkarrizketak? freskotasun falta handia dago ez?
Medem… “Caotica Ana” izan zen ikusi nuen azkena. Oso txarra. Badakit bere bizitzan oso momentu txarretik pasatzen ari zela, pelikula hau bidean harri bat izatea espero dut… animo Medem.

Ez dut itxaropenik galdu nahi… hurrengoak “Room in Rome” eta Almodovarren azkena…
beldur naiz.

ARRESIA DONOSTIAKO BOULEBARREAN

Aurreko astean segiko 6 gazteen atxiloketa sahiesteko antolatutako desobedientzia ekintza zuzen ezbiolentoaren inguruan asko hitzegin da sare sozialetan eta komunikabide “tradizionaletan”. Askotan blog hontan desobedientziaren inguruan hitz egin dugu, eta aurreko asteko #arresia kanpainaren arrakasta (nahiz eta gazteak atxilotuak izan) goraipatu nahiko nuke. Honelako ekintza motak aurrera eramateko aurretik egin beharreko lana (partaideen prestakuntza, poliziarekin izan beharreko jarrera,komunikabideak landu, sare sozialetan mezua zabaltzea…)

Grupo 17 de marzo

Sevillako Grupo 17 de marzo desobedientzia zibilaren aldeko abokatu taldeak auto defentzarako guida liburu hau argitaratu dau. Bertan juridikoki erresistetziarako ditugun tresna ezberdinak aurkezten doskue, non, manietan zein poliziaren aurrean zer nolako jarrera eta jokabideak azaltzen dabez. Estekan bertan gidaliburua jeisteko aukera emoten daurie.Emon desobedentziari redio….bsrkdkMateriales para la Liberación # Manuel de auto-defensa civil. Grupo 17 de Marzo | Grupo de Estudios del Sindicato Andaluz de Trabajadores/as

http://grupoestudiossat.wordpress.com/2013/03/18/materiales-para-la-liberacion-manuel-de-auto-defensa-civil-grupo-17-de-marzo/

EL INFORME LUGANO II

Este es uno de los libros que más he disfrutado este 2013, una novela-ensayo que lo único que puede tener de ficción es la localización donde unos “tecnocratas” se reunen a petición de los poderes económicos y políticos mundiales. Estos  se reunen cerca del lago Lugano para debatir sobre el estado político y económico mundial, con un objetivo claro: idear un plan para terminar con la democracia, un sistema poco favorable para unos mandatarios ambiciosos de pocos escrúpulos, cuyo fin es enriquecerse y aumentar su poder. La autora asegura que lo reseñado en el libro es real, excepto la elección del escenario.
Como la misma autora dice :  “Hay economistas como Paul Krugman o Joseph Stiglitz que se plantean nuestra situación pensando que quienes toman las decisiones están equivocados, que no tienen ni idea de economía y que no quieren escuchar porque están enrocados en ideas preconcebidas. La otra manera de plantearse la crisis es la mía: no, no están equivocados, sino que saben perfectamente lo que están haciendo”.
La activista y pensadora Susan George nació en Estados Unidos, aunque adoptó la nacionalidad francesa. Es presidenta del Comité de Planificación del Transnational Institute de Amsterdam. Fue vicepresidenta de ATTAC en Francia (Asociación para la Tasación de las Transacciones Financieras y Ayuda a la Ciudadanía). Es autora de libros como “Otro mundo es posible si…”, “La globalización liberal. A favor y en contra”, “Nosotros, los pueblos de Europa” o “El pensamiento secuestrado”, entre otros.
Image